Przejdź do treści
Menu

Świadectwo pracy

Świadectwo pracy jest dla pracownika istotnym dokumentem, który obrazuje przebieg zatrudnienia u danego pracodawcy oraz zawiera informacje niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Prawo pracownika do świadectwa pracy powstaje w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy. Jego uzyskanie nie jest uzależnione od złożenia przez pracownika stosownego wniosku, czy też uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą.

Zgodnie z art. 97 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca powinien wydać pracownikowi świadectwo pracy niezwłocznie po ustaniu stosunku pracy łączącego strony. Jeżeli jednak pracownik pozostaje w zatrudnieniu u tego samego pracodawcy na podstawie umowy o pracę zawartej na okres próbny lub umowy zawartej na czas określony, pracodawca jest zobowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy obejmujące zakończone okresy zatrudnienia na podstawie takich umów, zawartych w okresie 24 miesięcy, począwszy od dnia zawarcia pierwszej z tych umów (art. 97 § 11 k.p.). Zakres informacji zawartych w świadectwie pracy nie ma charakteru uznaniowego i nie zależy od woli pracodawcy. Zgodnie z art. 97 § 2 k.p. w świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące:

  1. okresu i rodzaju wykonywanej pracy,

  2. zajmowanych stanowisk,

  3. trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy,

  4. a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego.

Ponadto w świadectwie pracy zamieszcza się wzmiankę o zajęciu wynagrodzenia w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. Na żądanie pracownika pracodawca powinien także podać informację o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach. Szczegółowa treść świadectwa pracy oraz sposób i tryb jego wydania i prostowania zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 roku (Dz. U. Nr 60, poz. 282 ze zm.).

Niestety, często pracodawcy nie stosują się do obowiązujących przepisów prawa pracy i albo zwierają w świadectwie pracy treści niezgodne z przebiegiem zatrudnienia pracownika, albo w ogóle pomijają pewne informacje w treści świadectwa.

Pracownik w takiej sytuacji nie pozostaje bezbronny. Przysługuje mu w terminie 7 dni od otrzymania świadectwa pracy prawo wystąpienia do pracodawcy z wnioskiem o sprostowanie świadectwa pracy we wskazanym przez siebie zakresie. W przypadku uwzględnienia wniosku, pracodawca wydaje pracownikowi w ciągu 7 dni nowe świadectwo pracy. Może jednak złożony wniosek rozpoznać negatywnie i powiadomić o tym pracownika, również w terminie 7 dni od otrzymania wniosku.

Co dzieje się w przypadku, nieuwzględnienia przez pracodawcę wniosku o zmianę treści świadectwa pracy? W przypadku pracownik może wystąpi

w terminie 7 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy do sądu pracy z żądaniem jego sprostowania.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, w razie uwzględnienia przez sąd pracy powództwa o sprostowanie świadectwa pracy, pracodawca jest zobowiązany do wydania pracownikowi nowego świadectwa pracy, najpóźniej w terminie 3 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu w tej sprawie.

Ponadto na podstawie art. 99 § 1 k.p. pracownikowi przysługuje roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracodawcę wskutek niewydania świadectwa pracy w terminie, bądź też wydania niewłaściwego świadectwa pracy. Odszkodowanie, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy z tego powodu, nie dłuższy jednak niż 6 tygodni.

Pamiętać należy, iż niewydanie świadectwa pracy stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika i podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł (art. 282 § 1pkt. 3 k.p.).

Wróć do listy artykułów